معلم

جهاد اکبر

zinatollah — Sat, 31 Jan 2009 14:23:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

والفجر ولیال عشر

نوشتار ارزشمند " جهاد اکبر " به قلم پیغمبر مهربانی و عشق همه دارایی این دل سوخته

مراد روح سرگشته زمستان زده های ناآرام

امید حیات و بهاران همیشه بهارانم در زمستان " خمینی کبیر رضوان الله تعالی "

یکسال دیگر از عمر ما گذشت

شما جوانان ، رو به پیری ، و ما پیران ، رو به مرگ پیش میرویم .

در این یکسال تحصیلی ، شما به حدود تحصیلات و اندوخته های علمی خود واقفید .

میدانید چقدر تحصیل کرده و تا چه اندازه پایه های علمی خود را بالا برده اید .

لیکن راجع به تهذیب اخلاق ، تحصیل آداب شرعیه ، معارف الهیه و تزکیه نفس چه کردید ؟

و چه – قدم مثبتی – برداشتید ؟

هیچ به فکر تهذیب و اصلاح خود ، بودید ؟

و در این زمینه ، برنامه ای داشتید ؟

- متاسفانه ، باید عرض کنم :

کار چشم گیری نکردید و در جهت اصلاح و تهذیب خود ، قدم بلندی برنداشتید .

حوزه های علمیه ، همزمان با فرا گرفتن مسائل علمی ، به تعلیم و تعلم مسائل اخلاقی و علوم معنوی نیازمند

است . راهنمای اخلاق و مربی قوای روحانی و مجالس پند و موعظه لازم دارد ، برنامه

های اخلاقی و اصلاحی ، کلاس تربیت و تهذیب ، آموختن معارف الهیه که مقصد اصلی

بعثت انبیاء " علیهم السلام " میباشد باید در حوزه ها ، رایج و رسمی باشد .

متاسفانه در مراکز علمی ، به اینگونه مسائل لازم و ضروری کمتر توجه میشود ، علوم

معنوی و روحانی رو به کاهش میرود و بیم آن است که حوزه های علمیه ، در آتیه

نتوانند علماء اخلاق ، مربیان مهذب و آراسته و مردان الهی تربیت کنند ، و بحث و

تحقیق در مسائل مقدماتی ، مجالی برای پرداختن به مسائل اصلی و اساسی که مورد

عنایت قرآن کریم و نبی اعظم صلی الله علیه و آله و سایر انبیاء و اولیاء علیهم السلام

باقی نگذارد .

خوب است : فقهاء عظام و مدرسین عالیمقام که مورد توجه جامعه علمیه میباشند ، در

خلال درس و بحث به تربیت تهذیب افراد همت گمارند و به مسائل معنوی و اخلاقی

بیشتر بپردازند ، محصلین حوزه ها نیزلازم است در کسب ملکات فاضله و تهذیب

نفس بکوشند ، به وظایف مهم و مسئولیتهای خطیری که بر دوش آنان است ، اهمیت

دهند .

شما که امروز ، در این حوزه ها تحصیل می کنید و می خواهید فردا رهبری و هدایت

جامعه را به عهده بگیرید خیال نکنید تنها وظیفه شما یاد گرفتن مشتی اصطلاحات

میباشند ، وظیفه های دیگری نیز دارند

شما باید در این حوزه ها خود را چنان بسازید و تربیت کنید که وقتی به یک شهر یا

ده رفتید ، بتوانید اهالی آنجا را هدایت کنید و مهذّب نمایید .

از شما توقع است که وقتی از مرکز فقه ، رفتید خود را مهذّب و ساخته شده باشید تا

بتوانید ، مردم را بسازید و طبق آداب و دستورات اخلاقی اسلام ، آنان را تربیت کنید .

شما وظایف سنگینی دارید . اگر در حوزه ها ، به وظایف خود عمل نکنید ، و درصدد

تهذیب خود نباشید ، و فقط دنبال فراگرفتن چند اصطلاح بوده ، مسائل اصولی فقهی را

درست کنید ، در آتیه خدای نخواسته برای اسلام و جامعه اسلامی مضر خواهید بود

ممکن است " العیاذ بالله " موجب انحراف و گمراهی مردم شوید

مسئولیت شما خیلی سنگین است . وظایف شما غیر از وظایف عامه مردم میباشد ، چه

بسا اموری که برای عامه مردم مباح است برای شما جایز نیست و چه بسا حتی ممکن

است حرام باشد …

من نمی گویم درس نخوانید ، تحصیل نکنید ، باید توجه داشته باشید ، که اگر بخواهید

عضو مفید و مؤثری برای اسلام و جامعه باشید ، ملتی را رهبری کرده ، به اسلام

متوجه سازید . از اساس اسلام دفاع کنید .

لازم است پایه فقاهت را تحکیم کرده صاحب نظر باشید ، اگر خدای نخواسته درس

نخوانید حرام است در مدرسه بمانید ، نمیتوانید از حقوق شرعی محصلین علوم اسلامی

استفاده کنید .

البته تحصیل علم لازم است منتهی همانطور که در مسائل فقهی و اصولی زحمت

می کشید در راه اصلاح خود نیز کوشش کنید .

هر قدمی که برای تحصیل علم برمیدارید قدمی هم برای کوبیدن خواسته های نفسانی ،

تقویت قوای روحانی ، کسب مکارم اخلاق ، تحصیل معنویات و تقوی بردارید .

تحصیل این علوم در واقع مقدمه تهذیب نفس و تحصیل فضائل ، آداب و معارف الهیه

می باشد تا پایان عمر در مقدمه نمانید که نتیجه را رها سازید ...

مجالس ماه مبارک رمضان ( 3 )

zinatollah — Tue, 25 Sep 2007 19:23:18 GMT

مجالس ماه مبارک رمضان (3)

به خوان کرمت مینگریم

شیخ شوشتری میفرماید در شرع مقدس چنین دستور رسیده

است که اگر سر سفره حیوانی نزدیک باشد چشمش به

لقــمه شماست باید باو هم بدهید

محرومش نکنید مکروه است او را بدون غذا خوردن رد

کنید – میگوید خدایا من هم به آنچه از خوان احسانت

بخوبانت میدهی نظر کرده ام مرا هم محروم نگردان.

" فاسئلوا الله ربکم بنیات صادقه وقلوب طاهره ان

یوفقکم لصیامه وتلاوته کتابه "

پس از آنکه دانستید که ماه رمضان شهر الله است نفس

کشیدن شما تسبیح وخوابتان عبادت است پس از روی شوق

با دلی پاک از خدا حاجت بخواهید – با نیتی درست و

دلی پاک طلب کن که بروزه آن موفق شوی وبتوانی

تلاوت قرآن کنی.

نیت صادق با قصدی جدی

کلمه ایکه اینجا مهم است نیت صادقانه است – چون بدعا

هر مشکلی آسان میشود چه اشخاص پیر وضعیفی که تمام

یک ماه مبارک را روزه میگیرند چون با نیت صادقانه ای

از خدا خواسته که موفقش بدارد .

نیت صادقانه کدامست ؟ عبارتست از قصد جدی بچیزی اگر

چیز ی را طلب می کند واقعا بخواهد یعنی در نظرش

امر مهمی باشد اگر زبان چیزی بخواهد دل هم تا اندازه

ای طالب باشد نه جدا اینرا نیت صادقانه نمیگویند

برای روشن شدن مطلب حدیث شریفی ذکر شود .

دعای باران بدون نیت

علامه مجلسی در شرح کافی در باب اقبال بدعا حدیثی نقل

نمونده که وقتی در زمان حضرت خاتم الانبیا محمد صلی الله

علیه وآله وسلم مدتی در مدینه منوره باران نیامده

بود جماعتی از اصحاب خدمت رسولخدا جمع شدند و از

آنحضرت استدعا کردند که دعا بفرماید تا باران بیاید

پیغمبر هم دعا فرموده وباران نیامد . مرتبه دیگر

رسول خدا دعا کرد وباران آمد اصحاب سوال کردند که

چرا در مرتبه اول باران نیامد ؟

فرمود : مرتبه اول نیت نداشتم اما در مرتبه دوم با

نیت دعا کردم .

علامه مجلسی میفرماید : شاید معنی این باشد که در مرتبه

اول قصد جدی نداشته برای دلخوشی اصحاب دعایی فرموده آن

اثری که در طلب جدی هست البته پیدا نشد . بعضی دعاهایی

که مردم بیکدیگر میکنند تعارفات است " خدا پدرت را

بیامرزد " اینکه دعا نشد چون قصد جدی وبا صطلاح نیت

صادقانه ندارد.

خدا بصیر است ونظرش به قلب توست وقتی که دعا میکنی آیا

قلبت هم با زبانت یکی است یا نه ؟

پیغمبر میفرماید از خدا با نیت صادقه چیزی بخواهید یعنی

با عزم جدی وقصد حقیقی عرض کن پروردگارا نکند ماه رمضان

مریض شوم نتوانم روزه بگیرم توفیقاتم کم شود .

پاکی دل از گناهان قلبی

" وقلوب طاهره " یعنی با دل پاک از خداوند بخواهید اگر

دل ناپاک باشد دعا چه اثری دارد ؟

باید دل از گناهان قلبیه پاک باشد کبر ؛ ریا ، عجب ،

حسد ، حب دنیا ، اگر قلبتان اصلاح شد ، آنوقت با نیت

صادقانه ودل پاک بخواهید که " ان یوفقکم لصیامه "

شما را بروزه اش موفق بدارد " وتلاوته آیاته " بتوانی

قرآن بخوانی – هر چیزی را بهاری است وبهار قرآن ماه رمضان

است مهمان پروردگار چه از این بهتر که تمام مشغول سخن او

باشد . چه خوب گفت آن عابدی که از او سوال کردند چطور

در این گوشه بیابان یکه وتنها زندگی میکنی ؟ گفت من

تنها نیستم " هو معکم اینما کنتم " هر وقت بخواهم خدا

با من حرف بزند قرآن میخوانم و هر وقت بخواهم من با

خدا سخن گویم نماز می خوانم . " فان الشقی من حرم غفران

الله " بدرستیکه بدبخت کسی است که در این ماه عظیم از رحمت

ومغفرت خدا محروم باشد . حضرت صادق علیه السلام

میفرماید کسی که در ماه رمضان آمرزیده نشود پس کی

آمرزیده میشود ؟

در عده الداعی روایتی است از کشاف حقایق جعفر بن محمد

الصادق علیه السلام که حاصلش اینستکه فرمود در نزد

خدایتعالی شخص بدرجه ای نمیرسد مگر بوسیله دعا .

چنا نچه آیه شریفه میفرماید " قل ما یعبوبکم ربی لو لا

دعائکم " بگو ای پیغمبر که پروردگار من بشما اعتنایی

نمیکند اگر دعا وخواندن شما نباشد .

اصلا خود دعا منزلت دارد خدا منت ببشر گذارده واجازه

فرموده که با او تکلم کند مناجات کند آیا این

کم نعمتی است ؟ سعادت شخص وقتی است که مواجهه

با خــدا کند .

حضرت سجاد علیه السلام است که میفرماید بزرگترین

نعمتی که بما داده ای که با تو صحبت کنیم واگر امر

واذن خودت نبود من هیچوقت جرات نمیکردم تو را بخوانم

بقدری خدایتعالی دعا را دوست میدارد که بموسی بن عمران

امر میفرماید که نمک طعامت را هم از ما بخواه. در حدیث

شریف دیگری میفرماید هیچ عملی در نزد خدا از دعا

محبوب تر نیست. ....................... ادامه دارد ...

مجالس ماه مبارک رمضان ( 2 )

zinatollah — Sun, 16 Sep 2007 20:50:18 GMT

مجلس دوم

لذت انس بذكر خدا

مثلا يكي از ضيافتهاي الهيه انس است . مومن چنان از انس رب العالمين ، انس بذكر

پروردگار لذت ميبرد كه تمام لذائذ دنيوي ديگر بنظرش نمي آيد .

در روايت دارد كه موسي بن عمران در چهل روزي كه در كوه طور براي مناجات رفت

یک قطره آب از گلويش پايين نرفت ، يك لقمه نان نخورد ، همان انس مكالمت با

پروردگارعالم غذاي روح و جسمش شد .

در غير ماه مبارك اين لذت و انس ذكر ، كمتر دست مي دهد رقت قلب كمتر است ، اما

در ماه رمضان از بركات اين ماه عزيز قرب انسان بيشتر است و بهتر ميتواند

به پروردگارش انس بگيرد .

كجايند ابناء دنيا كه خيال ميكنند لذت در جاه و مقام است ، در پول جمع كردن و شهوتراني

است ...

زين العابدين عليه السلام عرض ميكند پروردگارا كيست كه شيريني ذكر تو را بچشد

آنوقت عقب چيز ديگري بگردد ؟

كسي در پي امور دنياست كه از لذائذ اخروي چيزي دستگيرش نشده باشد .

پذيرائيهاي پروردگار عالم

اجمالا ضيافت خدا مانند خودش بزرگ است شخص بزرگ اگر مهماني را دعوت كند

چطوراز او پذيرائي ميكند ؟

البته آنچه كه سزاوار اوست ، پروردگار عالم كه ملك الملوك و رب العالمين است بقدري

مهمان نوازي ميفرمايد كه اموري كه طبيعي و از اختيار انسان هم خارج است آنرا

هموزن ذكر خودش قرار ميدهد .

" انفاسكم فيه تسبيح " نفس كه مي رود و مي آيد ثواب سبحان الله در نامه عمل نوشته

ميشود چون مهمان پروردگار است نفسش هم ارزش دارد .

نكته اي كه بنظر رسيد اينست كه اگر كسي در اين ماه مهمان شيطان شود مقابل همين است

هرنفسش روبه بدبختي ميرود .

شيخ شوشتري در ضمن مواعظش راجع به اين جمله " انفاسكم فيه تسبيح " ميفرمايد در

شبانه روز نفس كشيدن عادي تقريبا بيست و يكهزار و ششصد مرتبه است آنوقت در

هر شبانه روز ماه مبارك صرفنظر از ذكر و دعا و نماز و قرآن اين مقدار حسنه در

نامه عمل ثبت ميشود

بعد از ماه مبارك چقدر دست انسان پر ميشود ، اگر مهمان خدا شده باشد و پشت پا به نفس

و هوي زده باشد .

گنهكار مهمان خدا نشده

بدبخت كسي كه از اين خوان كرم دور باشد و غير از شهوات دنيا چيزي نخواهد .

" فاعرض عن من تولي عن ذكرنا و لم يرد الا الحيوة الدنيا "

شيخ از همين آيه استفاده ميكند كسيكه تمام هم و غمش دنياست اين مهماني راجع به او

نيست ، چون خدا به پيغمبرش ميفرمايد :

وعده گيري كه ميكني ...از كساني كه از ما رو برگردانده و غير از دنيا چيزي نمي خواهند

رو برگردان ......

اين دعوت براي كساني است كه معصيت نكنند تا قابل پذيرائي رب العالمين شوند ...از جمله

پذيرائي هاي رب العالمين :

عمل پذيرفته و دعا مستجابست

" نومكم فيه عباده "

خوابتان در اين ماه عبادت است

" عملكم فيه مقبول "

عمل شما در اين ماه پذيرفته است

شرايطي كه در ساير ماهها ميخواست و مشكل بود ببركت اين ماه عزيز ، آسان است عمل

شما بهر كمي كه باشد قبول ميشود .

" دعائكم فيه مستجاب "

آنچه از خدا بخواهيد در اين ماه برآورده ميشود ، چون دعاي شما مستجاب است

لكن بشرطي كه مهمان باشيد وارد بر بساط پروردگار گرديد كلمه شيريني از شيخ شوشتري

بنظرم آمد ايشان ميفرمايد :

اين مهمانخانه درهائي دارد جنبش كنيد اگر دري بسته است از در ديگري وارد شويد

بالاخره دري بروي شما باز ميشود ...باب التوبه – باب الانابه – باب الورع – باب التقوي

...توبه به معناي رجوع است اگر ديدي حالت عوض شده ديگر از گذشته ها سخت

پشيماني و در آينده تصميم داري كه گرد معصيت نگردي ، جلو برو و از در توبه وارد

شو ، اگر ديدي نميشودهنوز لنگي داري ، انابه كن ، انابه جبران آنچه از تو فوت

شده ، تدارك كنی خلافي كه كرده اي جبران بكن انابه به معناي اصلاح است اگر

ديدي باز باب رحمت برويت باز نشد بچسب باب ورع از آنچه مشتبه است

پرهيز كن از آنچه نهي شده كه سر جايش بلكه از مكروهات هم پرهيز كن

شايد ببركت همين ترك فلان مكروه باب رحمت برويت باز گردد .

تكيه برحمت خدا

اگر ديدي در رحمت باز نشد نوميد نشو بالاخره دري است كه هيچكس از آن نا اميد نشده –

يكي از بزرگان گويد شيطان هم از اين در آمد و محروم نرفت و آن

باب " اعتماد بكرم الهي " است

من و تو كه از شيطان پست تر نيستيم ، چطور شيطان به كرم خدا تكيه كرد و از او

خواست تا روز قيامت مهلتش بدهد من و تو هم بگوئيم پروردگارا اگر ما قابل مهماني تو

نيستيم ، لكن اميد بكرمت داريم كه ما را هم از جمله مهمانانت قرار دهي ...ادامه دارد...

مجالس ماه مبارک رمضان (1 )

zinatollah — Thu, 13 Sep 2007 17:56:18 GMT

اول – عذر خواهي به پيشگاه شاهنشاهم مهدي اعظم ارواحنا له الفداه بخاطر تاخير و قصور در انجام وظيفه

دوم – تبريك حلول ماه عشقبازي با ذات اقدس اله و ماه پاك شدن و پاك ماندن به تمام عاشقان كلمه طيبه

سوم – از غروب با خودم كلنجار رفتم كه آيا مباحث عطش را ادامه بدهم يا نه ؟

چون از نگاشتن مجالس عطش مقصد بزرگي را دنبال مي نمودم كه ماه مبارك رمضان و شعبان و تمام

مناسبتهاي اين چنين مديون و مرهون اين حقيقت نوراني عالم مي باشند ...

اما بخاطر سوالهايي كه پيرامون ماه مبارك مطرح شده بود و قرار گرفتن در آستانه ماه خدا تصميم گرفتم

موقتا مجالس عطش را متوقف كرده و واگذار به بعد ماه مبارك نموده و اين پنج مجلس و پنج هفته ماه

مبارك رمضان را پيرامون خود اين ماه عزيز و نوراني و مقدس مبارك بنگارم ...

براي مجلس اول مناسب ديدم كه از نوشتار عالم رباني آيه الله العظمي شهيد دستغيب بهره ببرم ...

از احاديث وارده چنين استفاده ميشود كه عادت پيامبر اكرم و ائمه اطهار عليهم السلام اين بود كه در پايان

ماه شعبان اعلام عمومي و آماده باش براي ماه رمضان ميفرمودند خصوصا در جمعه آخر شعبان ضمن

خطبه تذكر داده ميشد كه براي مهماني الهي آماده باشيد تا مردم بدانند چه نعمتي به آنها رو مي آورد .

بقدري اين ماه ، پر بركت و عزيز است كه در روايات از اينكه بدون اضافه ، فقط رمضان ذكر شود نهي شده

است مثلا در روايتي از امام محمد باقر عليه السلام نقل كرده اند كه فرمود :

لا تقولوا جاء رمضان و ذهب رمضان

" نگوييد رمضان آمد ، رمضان رفت بلكه آنچنانكه خدا فرموده ( شهر رمضان ) شما هم بگوئيد ماه رمضان

شفاعت ماه مبارك در قيامت

براي اين ماه مبارك اسامي زيادي نقل شده ...شهر التوبه شهر الانابه – شهر تمحو فيه السيئات - .....تا

قريب

صد اسم كه از دعاهاي وارده براي اين ماه استفاده ميشود لكن آنچه از همه عظيمتر و مهم تر است

" شهر الله "

است ...

خداي متعال اين قطعه از زمان را بخود نسبت داده و اضافه تشريفيه بخود فرموده است چنانچه در روايت

دارد كه كعبه معظمه در روز قيامت محشور شده و هفتصد هزار ملك با سلسله هاي زرين آنرا وارد ميكنند

آن وقت اذن داده ميشود كه كعبه هر كس را كه زيارتش كرده بود شفاعت كند .

همچنين ماه مبارك رمضان در قيامت به بهترين صورتها مصور ميگردد و اهلش را شفاعت ميكند يعني هر

كس كه احترام او را رعايت كرده و در حقيقت احترام رب العالمين را نگه داشته چون ماه خداست .

براي مهيا شدن ، براي دخول اين ماه عزيز و رعايت احترامش را كردن بنظر چنين گذشته كه اين چند شب

در باره خطبه شعبانيه رسول خدا صلي الله عليه و آله كه راجع به ماه مبارك رمضان است بحث شود ...

شيخ صدوق در امالي روايت كرده كه در روز جمعه آخر ماه شعبان خاتم الانبياء صلي الله عليه و آله ايستاده

و اين خطبه مفصل را انشاء فرمودند :

ايها الناس قد اقبل اليكم شهر الله

اي مردم بدانيد كه ماه خدا به شما روي آورده است

تعبيري از اين بالاتر براي ماه رمضان نيست " ماه خدا " قطعه اي از زمان در پيش است كه منسوب به

پروردگار عالم است ، توبه كنيد ، غسل كنيد ، پاك و پاكيزه وارد اين ماه شويد ( بالبركة و الرحمة و

المغفرة )

اين ماهي كه در پيش است ، با بركت مي آيد بركت به معني زيادتي است .

تخمي كه زارع در زمين ميكارد ، بركت ميكند يعني از هر يك تخم ، هفت تا هفتصد برابر برداشت ميكند .

ماه مبارك هم ماه پر بركت است ، كسي كه يك آيه قرآن در اين ماه بخواند ، مثل يك ختم قرآن در ساير

ماههاست كسي كه دو ركعت نافله در اين ماه بخواند ، مثل دو ركعت نماز واجب در ساير ماههاست انفاق

در اين ماه هفتاد برابر ماههاي ديگر تا ميرسد به هزار برابر . بقدري پر بركت است كه خوابتان هم عبادت

ميشود ...

بقدري با رحمت و مغفرت مي آيد كه در بروي همه باز است

شهر هو عندالله افضل الشهور و لياليه افضل الليالي و ايامه افضل الايام

ماهي است كه نزد خدا از ماههاي ديگر بالاتر است ، شبهايش بهترين شبها و روزهايش بهترين روزهاست.

يك شب قدر در اين ماه ( كه تشريح و تفسير آن در شبهاي آتي خواهد آمد ) است ، به تنهائي با هزار ماه

برابر بلكه افضل است " ليله القدر خير من الف شهر "

از دو آيه قرآن استفاده ميشود كه ليله القدر در ماه رمضان است در سوره دخان ميفرمايد :

انا انزلنا في ليلة مباركة انا كنا مرسلين

ما اين قرآن را در شب مباركي فرو فرستاديم

و در جاي ديگر ميفرمايد :

شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن

در ماه رمضان قرآن را فرستاديم

پس معلوم ميشود كه ليلة القدري كه قرآن در آن نازل شده در ماه رمضان است

در بعضي از روايات ديگر از آن تعبير به " سيد الشهور " يعني " آقاي ماهها " شده است ...

دعوت به مهماني خدا

" و هو شهر دعيتم فيه الي ضيافة الله و جعلتم فيه من اهل كرامة الله "

در اين ماه مبارك به مهماني خدا دعوت شده ايد رسول خدا كه داعي رب العالمين است شما را دعوت كرده

است ...

در يازده ماه ديگر فرار كرديد از خدا دور بوديد رو برگردانديد از خدا حالا بيائيد اين يك ماه مهمان شويد تا

پذيرائي هاي رب العالمين را ببينيد

پذيرائي او عبارت از الطاف خاصه اي است كه مختص به اهل ايمان است و رشته اي از رحمت رحيميه مي

باشد و گرنه رازقيت خدا اختصاص به ماه رمضان و مسلمان و كافر ، انسان و حيوان ندارد لكن الطاف

خاصه بكسي ميشود كه ملائكه خادم او هستند و گرنه اگر بظاهر انسان بود اما در باطن گرگ درنده اي بيش

نبود كجا از بركات اين ماه استفاده ميكند ...

غرضم اين است كه مهمان خدا شدن كار هر كسي نيست ........ادامه دارد ....

متون وبلاگهای منتخب در همایش حضرت ولیعصر عج الله

zinatollah — Fri, 31 Aug 2007 14:31:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

یا اباعبدالله الحسین یا ابا عبدالله الحسین یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام

آنجا كه مهدي نيست قرار نه فرار بايد كرد....

مقدمتا بريم سر اصل مطلب

شايد اگر بگم براي تمامي موضوعات مطرح شده در همايش هم حرف براي گفتن بود و هم مطلب براي نوشتن حرف بي ربطي نزده باشم اما اينكه بنده موضوع سوم اوصاف ياران امام زمان رو براي نوشتن انتخاب كردم دلايلي داشته كه براي من حتي از شرح خود موضوع هم مهم تره . اما دليل انتخاب موضوع و شرح موضوع رو با طرح و برسي چند سوال با استفاده از روایات عرض خواهم کرد

1_علت تاخير در فرج حضرت مهدي (ع) چيست؟

علت تا خير در فرج مولا و آقاي اما امام زمان (ع) به خود انسان ها باز مي گردد، زيرا تشكيل حكومت عدل و توحيدي در سطح جهان ، عمدتا احتياج به شرايط و آمادگي هاي لازم از طرف خود مردم دارد، از قبيل اينكه:

1. مردم مفهوم عدل را بدانند.

2. به حدي برسند كه از جان و دل خواهان عدل باشند.

3. با عمل به دسنورات شرع به حد بالاي شعور فكري و فرهنگي برسند،گرچه در محدوده ي بخشي از مردم باشد. و لذا مرحوم خواجه نصير الدين طوسي در «شرح تجريد» غيبت حضرت را از ناحيه ي خود مردم مي داند.

4. پيشرفت بشر از ناحيه ي صنعت وتكنيك.

و در مجموع فراهم نشدن مجموع شرايط لازم براي ظهور،علت تاخير ظهور حضرت است.

امام زمان(ع)در توقيعي كه به شيخ مفيد مي فرستد مي فرمايد:«اگر شيعيان ما-كه خداوند توفيق طاعتشان دهد-در راه ايفاي پيماني كه بر دوش دارند،همدل مي شدند،ميمنت ملاقات ما از ايشان به تاخير نمي افتاد،و سعادت ديدار ما زودتر نصيب آنها مي گشت،ديداري بر مبناي شناختي راستين وصداقتي از آنان نسبت به ما. علت مخفي شدن ما از آنها چيزي نيست جز آنكه از كردار آنها به ما مي رسدوما توقع انجام اين كارها را از آنها نداريم.»(احتجاج،ج2،ص315)

با پاسخ اين سوال سوال ديگري مطرح مي شودكه به بررسي آن خواهيم پرداخت

2_آيا در اين ميان همه ي مسلمان وشيعه 313نفر يار براي حضرت وجود ندارد؟

در پاسخ اين سوال مي گوييم:

اولا:در روايات مختلف براي ياران و اصحاب خاص حضرت مهدي صفات وخصوصيات ويژهاي ذكر شده كه بايد در313نفر موجود باشد،و ما به برخي از صفات اشاره خواهیم کرد.

ثانيا:مجموعه ي احاديث استفاده مي شود كه حضرت هر دو دسته يار و ياور بعد از ظهور دارند:يكي از ياوران خاص كه 313نفرند و دته ي ديگر ياوران عامكه ده هزار نفرند و بايد اين تعداد جمعيت نيز آماده شود.

ثالثا:به غير از فراهم شدن اين عده از ياران حضرت در علت تاخير در فرج موارد ديگري نيز وجود دارد كه به بعضي از آنها در سوال قبل اشاره شد.

با بررسي دو سوال اخير يكي از دلايل انتخاب موضوع اوصاف ياران امام زمان (ع) مشخص شد

آنچه وظيفه ي ماست به عنوان شيعه ي آن حضرت و عاشق واقعي او حركت در جهت معشوق هست لذا سوال ديگري در رابطه با اوصاف ياران آن حضرت مطرح مي شود. كه به بررسي آن خواهيم پرداخت.

3_اصحاب حضرت مهدي (ع)چه ويژگي هايي دارند؟

مطابق برخي از روايات،اصحاب حضرت (ع) از صفات و ويژگي هايي برخوردارند از قبيل:

1_ اخلاص

در روايتي امام جواد (ع)به عبد العظيم حسني (ع)فرمود:«...و هنگامي كه براي او اين تعداد «313 نفر» از اهل اخلاص جمع شد خداوند امر او را ظاهر خواهد كرد...» ( كمال الدين، ج2، ص377و378)

2_ يقين و استقامت

از امام صادق (ع) در حديثي نقل شده كه فرمود : «... گويا قلب هاي آنها به مانند تكه هاي آهن است، شكي در قلوب آنها راجع به خداوند وجود ندارد. محكم تر از سنگ است...» (بحارالانوار ، ج 52، ص307،ح82)

3_خداشناسي واقعي

از امام علی (ع) در ضمن حدیثی نقل است که فرمود:

«... ولكن در طالقان مردماني مؤمن خواهند آمد كه به خداوند معرفت واقعي دارند و آنان انصار مهدي در آخر الزمان مي باشند». (بحار الانوار ،ج52،ص307،ح82)

4_شيران روز و زاهدان شب

از امام صادق (ع) در حديثي راجع به اصحاب قائم نقل است كه فرمود: « گويا من نظر مي كنم به قائم و اصحاب او در نجف و كوفه ... سجده ها به پيشانی هاي آنها اثر گذارده است، شيرا در روز و راهبان در شب اند...» ( بحارالانوار،ج52،ص386)

5_ برخورداري از تا ييد الهي

طبرسي در روايتي از امام علي (ع) نقل كرده كه فرمود: « تا اينكه خداوند مردي را در آخر الزمان بر مي انگيزاند... او را به ملائكه اش تاييد كرده و انصارش را حفظ خواهد كرد». (بحار الانوار،ج52،ص280،ح6)

4_امام زمان با اصحاب خود بر سر چه اصولي پيمان مي بندد؟

از برنامه ها و روش هاي امام مهدي (ع) پيمان گيري از ياران خويش است. پيمان و بيعت در جامعه ي اسلامي از آغاز تشكيل حاكميت اسلام رسم شد،و پايه گذاري نخستين مركزيت و حكومت اسلامي به دست مبارك پيامبر اسلام (ص) با آيين اين بيعت و پيمان گرفت از يكايك مردم همراه بود.

امام مهدي (ع) نيز چون نياكان خويش از يارانش بيعت مي گيرد و با آنان پيمان مي بندد . پيمان امام بر سر اصولي است كه راه و رسم و شيوه و روش امام را در حكومت تبيين مي كند.

امام علي (ع) مي فرمايد: « همانا قائم با يارانش پيمان مي بندد و از آنان بيعت مي گيرد كه: مسلماني را دشنام ندهند ... حريمي را هتك نكنند، به خانه اي هجوم نبرند، كسي را به نا حق نزنند، طلا و نقره گنج نكنند، همچنين گندم و جو اندوخته نسازند. مال يتيمان را نخورند... لباس خزّ وحرير نپوشند. كمربند زرين نبندند... در امور معاش به اندك بسنده كنند ... لباس درشت بپوشند و صورت بر خاك بگذارند... و در راه خدا به جهادي شايسته دست يازند.

خود(امام) نيز متعهد مي شود كه از همان راهي كه آنان مي روند برود ، و چون آنان لباس بپوشد ، و بر مركوبي مانند مركوب آنان سوار شود و چنان باشد كه آنان هستند. به اندك بسنده كند، و زمين را با ياري خداي دادگري پر كند پس از آنكه از ستم پرشده باشد... و صاحب و درباني نگمارد.» (منتخب الأثر ،ص469)

و اما رسيديم به نقطه ي اصلي كه اونم نوشتن دليل دوم انتخاب مو ضوع اواصاف ياران اما زمان (ع)

با خواندن مطالب فوق اولين چيزي كه به ذهن عاشق واقعي امام (ع) خطور مي كنه كسب اين ويژگي هاست .

اما كسب اين ويژگي ها نياز به گذروندن مراحل و پاس كردن واحد هايي در دانشگاه امام عصر (ع) هست.

به قول نور هر دو چشمم پير عشقم سيدم(رحمه الله عليه)

عاشقي جانم دردسر دارد

عاشقي كوچه ي پرخطر دارد..............

همه ي اينها رو عرض كردم كه در آخر بگم هر كي عاشقه يه سر به وبلاگ سير الي الله بزنه...

http://seireelallah.blogfa.com

که این وب استاد عزيز تر ازجانم پدر مهربانم آقاي سيد محسن قريشي نوشته شده

[+] نوشته شده توسط مجنون الرقيه در سه شنبه ۰۶ شهريور ۱۳۸۶ و ساعت 14:56

همايش اينترنتي وليعصر شاهنشاه عالم مهدي اعظم ...مربوط به وبلاگ بنت الحيدر و طرح استاد معظم جناب سيد محسن قريشي ...

بخش مسابقه ...موضوع علائم الظهور

علائم الظهور در روايات به دو گروه حتمي و غير حتمي تقسيم ميشود :

علائم حتمي : پنج علامت است :

1 – خروج سفياني

2- ندا و صيحه اي از آسمان

3- خسف بيداء

4- قتل نفس زكيه

5- قيام يماني يا خراساني

علائم غير حتميه

...چون اعلام شد كه اين طرح چند مرحله اي خواهد بود و مطالب ميتواند ادامه دار باشد به چند نمونه كه اختصارا در روايات آمده اشاره ميشود ...

در نوشته هاي تفصيلي بعد به علائم غير حتمي و حتميه خواهيم پرداخت

از عناوين علائم حتميه من رخداد حتمي قتل نفس زكيه را مي نويسم ...

نفس زكيه كيست ؟

نفس زكيه ، او را در بين ركن و مقام خانه خدا مي كشند

اسم او محمد بن الحسن است فاصله قيام و قتل نفس زكيه 15 شب است

اين اتفاق حتمي است او را در مكه مي كشند ...

او را در مكه بين ركن و مقام مي كشند در حالي كه برادرش در باغي در مكه است

نفس زكيه جواني از آل محمد صلي الله عليه و اله است او را بي جرم مي كشند وقتي او را مي كشند نه در آسمان عذري پذيرفته ميشود و نه در زمين . كسي او را ياري نمي كند از اولاد امام حسين عليه السلام است با مردم مكه صحبت ميكند و براي ياري حضرت حجت ميخواند ( قبل از آمدن به مكه به امام عرض ميكند : كه مردم مكه با قيام شما تسليم ميشوند ) و بعد مردم بين ركن و مقام سرش را مي برند ...او شخصيتي بزرگوار از نزديكان حضرت است و مردم مكه او را ميشناسند حضرت در اين زمان ظهور كرده اند ولي مامور به غيبت نيستند .

ابا بصير ميگويد :

امام باقر عليه السلام در روايتي طولاني ميفرمايند :

حضرت مهدي عليه السلام به يارانشان ميفرمايند :

اهل مكه من را نمي خواهند ولي من بايد براي تمام كردن حجت و روشن شدن حقيقت كاري انجام دهم و لذا كسي را نزد آنها خواهم فرستاد . پس حضرت يكي از ياران خود را طلبيده و به او ميفرمايد :

برو به طرف اهل مكه و به آنها بگو من فرستاده فلاني – يعني امام زمان – هستم و حضرت ميفرمايد :

ما اهل بيت رحمت معدن رسالت و ذريه پيامبر شما و از دودمان انبياء هستيم . به ما ظلم شده حق ما را غصب كرده اند و از وقتي پيامبر از دنيا رفت تا به امروز حق ما را ربودند . ما از شما براي بدست آوردن حق خود كمك مي خواهيم ما را ياري كنيد ...

آن جوان وقتي اين كلمات حضرت را به آنها ميگويد به سر او ريخته و بين ركن و مقام او را مي كشند . وقتي خبر قتل نفس زكيه به امام ميرسد به اصحاب خود ميفرمايند :

نگفتم كه اهل مدينه ما را نمي خواهند ؟

و ديگر چيزي نمي فرمايند تا اينكه خروج ميكند و ميرود در عقبه طوي با سيصد و سيزده نفر مرد به عدد اصحاب بدر و مي آيد به مسجد الحرام در ...ادامه دارد ...

نوشته شده توسط زکیه وبلاگ مردی شبیه باران

( همايش ) چهارده مرحله اي اينترنتي اعليحضرت شاهنشاه يگانه ي عالم مهدي اعظم

zinatollah — Sun, 26 Aug 2007 17:14:18 GMT

بسم الله القاسم الجبارين

بیاد اون روزها ...و عملیاتهای زمان جنگ و کربلای پنج و بیت المقدس و محرم و...

بیاد فاو و شلمچه و فکه و اروند و ...

( همايش ) چهارده مرحله اي اينترنتي اعليحضرت شاهنشاه عالم مهدی اعظم

با رمز یا اباعبدالله الحسین یا ابا عبدالله الحسین یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام

اين همايش بصورت مرحله اي و به مديريت پايتخت مدينه فاضله نبي مكرم ...وبسايت

عاشورايي بنت الحيدر " ( لشگر اينترنتي آماده باش عاشقان مهدي اعظم ) در چهارده

مرحله و بصورت دوره اي برگزار خواهد شد و مرحله اول و افتتاحيه اين همايش روز

نیمه شعبان خواهد بود ...مرحله اول اين همايش دو بخش اصلي و جانبي خواهد داشت :

بخش اصلي : مسابقه بزرگ و چهارده دوره اي همايش

بخش جانبي : بروز كردن وبلاگهايي كه اعلام آمادگي كرده اند با متنهايي كه در اختيارشان

قرار داده خواهد شد

شرح بخش اصلي ...مسابقه :

وبلاگ نويسان علاقمند ميتوانند در مورد موضوعات پيشنهاد داده شده وبلاگهاي خود را

نيمه شعبان بروز نمايند و در بخش مسابقه شركت كنند بهترين متن و بهترين بروز رساني

منتخب محسوب خواهد شد

تبصره :

بچه هاي بنت الحيدر موظف به شركت در بخش مسابقه هستند

شرح بخش جانبي :

كساني كه به هر دليل در مسابقه شركت نخواهند كرد به حقير اطلاع دهند تا فقط در بخش

جانبي شركت نموده و روز نيمه شعبان با متني پيرامون حضرت بروز نمایند...

علاقمندان به شركت در مسابقه تا روز نيمه شعبان فرصت دارند تا وبلاگ خود را با

موضوعات پيشنهاد داده شده بروز نمايند فقط خواهشمندم اگر مايل به شركت در بخش

مسابقه مي باشيد امشب در بخش نظرات بنت الحيدر اعلام نماييد

جايزه اين مسابقه :

برنده مسابقه كه نويسنده بهترين متن و بروز رساني نيمه شعبان خواهد بود در اولين پيوند

ازپيوندهاي تمام بچه ها قرار خواهد گرفت و متن منتخب وي در تمام وبلاگهاي شركت كننده

نمايش داده خواهد شد و يك جايزه ويژه معنوي از طرف حقير ...

...و يك سفر زيارتي چند روزه به بنت الحيدر ( اينجاش شوخي پدرانه بود ديگه )

موضوعات پيشنهادي :

1 – آسيب شناسي مهدويت

2 – سيماي امام زمان عج الله در قرآن

3 – اوصاف ياران امام زمان عج الله

4 – علائم ظهور حضرت بقيه الله الاعظم

5 – نقش مداحان در مهدي باوري

6 – سيماي امام زمان عج الله در روايات

7 – سيماي امام زمان در اديان ديگر

8 – توصيف و ترسيم دولت كريمه از ديدگاه من

كه موضوع پيشنهادي من به عزيزان همين موضوع مي باشد و حقير خودم با همين

موضوع بروز خواهم نمود ...

9 – امام زمان گمشده بشريت ...كه مختص متون ادبي است

10 – امام زمان عج الله در قلم اندشمندان و دانشمندان دنيا

11 – سيره و روش زندگي امام زمان عج الله در عصر حاضر

12 – سيره و روش زندگي امام زمان عج الله در عصر بعد از ظهور

13 – معرفت شناختي بقيه الله الاعظم ارواحنا فداه

14 – شرحي بر توقيعات حضرت مهدي اعظم روحي له الفداه

دوستان چه شركت كننده در بخش مسابقه چه بروز رساني لطفا امشب و يا حداكثر تا فردا

به حقير اطلاع دهيد كه در كدام بخش همايش شركت خواهيد كرد تا متون را بموقع حاضر

نمايم ...در ضمن دوستاني كه علاقمند به شركت در مرحله دوم همايش هستند غروب نيمه

شعبان در بنت الحيدر حضور بهم رسانند .

من احساس خطر میکنم ...

zinatollah — Tue, 14 Aug 2007 23:22:18 GMT

"من احساس خطر ميكنم "

سالها قبل بر سر ادعاي كذب حسين علي بها و محمد با ب جميع شيعيان و فرق سني

اجتماع كرده و مرجعيت زمان ( چه شيعه چه سني ) براي وي حكم ارتداد صادر كردند

…قضاياي مفصلي دارد كه تقريبا همه مسلمانان اعم از شيعه يا سني به آنها واقفيم …

مطلبي را كه ميخواهم بنويسم و دليل بزرگي بر غربت حضرت وليعصر ارواحنا فداه

مي باشد و دلم را آتش ميزند بيشتر خطاب به جماعت شيعه است …

در قضيه ادعاي كذب محمد باب و حسين بها اگر نمي بود حركت تند و اقدام بجاي جماعت

مسلمين از دين جز نامي باقي نمي ماند حال چگونه شده و غيرت اين جماعت شيعه كجا

رفته كه اعتقاداتشان بدست روحاني نمايي به سخره گرفته شود و جاي اينكه اقدام بجايي

در مقابل آن بكنند ته مانده اعتقادات خود را هم از دست بدهند …

و صدا و سيماي ما تو گويي كه دارد يك فيلم سينمائي كمدي پخش ميكند …

كه مجري آن برگردد و بگويد : و آن روي سكه ، درآمدي كه اين مرد كسب نموده …

يك ديوانه روحاني نما دين و اعتقادات شيعه را به سخره گرفته و بازيچه نموده است آنوقت

حرف از درآمدي است كه وي كسب نموده است …

آيا اين چهره اين كار اين حركت و اين جريا ن جز آن است كه اعتقادات حقه شيعه به مرز

توهم كشيده شود و جمعيت مسلمان لا سيما جماعت شيعه نه تنها اقدامي نكنند بلكه در برابر

آن سكوت نمايند…نه تنها سكوت كنند بلكه ته مانده اعتقادات خويش را هم از دست بدهند

و كارشان بجايي برسد كه علنا حقيقت بزرگ عالم مهدي صاحب الزمان ارواحنا له الفداه

را افسانه بخوانند …

بله صدا و سيما بايد آگاهي دهد اما چطوري ؟

دو ساعت بحث كارشناسانه بگذارد و از مرجعيت محترم دعوت نمايد تا جميع شبهات را

پاسخ دهد كه ديگر به خاطر ادعاي دروغين يك شياد كه نه كلاهبرداري از اموال كه از دين

مردم ميكند …روحانيتي كه پشتوانه يك نظام بيست و هشت ساله و يك انقلاب به اين عظمت

ميباشد زير سوال نرود …

و بعد براي اينكه دل محبين اهلبيت عليهم السلام آرام شود دستور قضائي صادر كند تا در

ملا عام حكم براي اين دزد دين و اعتقادات مردم صادر شود …

مگر دين بازيچه است كه از كنار چنين اتفاقاتي براحتي بتوان گذشت ؟

حضرت امام در جواب كساني كه شبهه هايي پيرامون عزاداري سيدالشهدا مطرح كرده بودند

و در واقع جدل كرده بودند آنچنان محكم و با ابهت ايستاد و فرمود غلط كرده اند كه گفته اند

عزاداري نباشد عزاداري نباشد انقلاب هم نيست …همه اين انقلاب و اين نظام به بركت

مجالس عزاداري سيد الشهداست …

يا در قضيه سلمان رشدي آنچنان با قاطعيت حكم ارتداد صادر كردند كه هنوز هم سلمان

رشدي ملعون از ترس حكم امام و اقدام مسلمين در كشورهاي مسلمان نميتواند ظاهر و

حاضر گردد…

هنوز هم روحانيت پشتوانه دين ماست …

هنوز هم روحانيت در صدر است …

هنوز هم روحانيت بايد پاسخگوي شبهات باشد …

اينكه آقا با ديدن يك عروسك خيمه شب بازي كه هيچ فرقي با محمد باب و حسين بها ندارد

جميع اعتقادات خود را از دست بدهيم واقعا غير معقول و خنده دار به نظرميرسد …

خوب …از كجا بفهميم كه چه كسي راست ميگويد ؟

اينكه ديگر كاملا واضح است …

به ما از اول راه را نشان داده اند هر كه حرف اهلبيت عليهم السلام را گفت كه مورد وثوق

است و قابل اعتماد چنانچه آقا وليعصر عج الله خودشان فرموده اند در دوران غيبت به

راويان حديث ما رجوع كنيد …

خيلي خنده دار است ...ميگويند اين ملعون هم حرف اهلبيت را ميزد !

آقا كجاي اينكه گفته من با حضرت ارتباط دارم حرف اهلبيت است ؟

مگر اين خود سخن امام نيست كه فرموده : در دوران غيبت هر كس چنين ادعايي كند

كذاب و ملعون است ؟

ميدانيد اشكال كار كجاست ؟

عيب از خودمان است اگر به اندازه خوراك وپوشاك وتفريحمان به دين اهميت ميداديم كارمان

به اينجا نمي كشيد …شما چرا باور كرديد حرف اين ملعون را ؟

ساده باور بوديم و احساسات پاك داشتيم !!!

نخير آقا ، خودمان را فريب ندهيم اگر يك هزارم اين مبلغ كه براي خوردن و تفريحمان خرج

مي كنيم براي مطالعه احاديث اهلبيت خرج ميكرديم گرفتار چنين ابتلائاتي نمي شديم

اين مرد هر چقدر هم در منظر شما مومن و متقي بود ! از امام مومن تر داريم ؟

اگر كسي لايق اين عناوين و القاب بود آيا شايسته تر از او داشتيم ؟

يكبار حتي يكبار هم نشد كه حضرتش چنين ادعايي بكنند هر چه به گفتارشان رجوع كنيم

ميبينيم حرف خدا و محمد و آل محمد صلي الله عليه و آله بود …

مشكل اينجاست كه همه صوري ايمان آورده ايم و معرفتي به دين و اعتقادات خود نداريم

چگونه است كه براي رفتن به يك مسافرت تفريحي تا دو ماه برنامه ريزي ميكنيم و زحمت

و تلاش …كه چه ؟

اما براي دين خود آنهمه ارزش قائل نيستيم كه يكبار هزينه كنيم و يك دور كتاب اصول كافي

را بحارالانوار را بخوانيم و با نطق و بيان و گفتار و مرام و مكتب اهلبيت عليهم السلام

آشنايي پيدا كنيم ؟

كه ديگر هر ادعايي را نپذيريم و حالا جاي اينكه نادم ازاين بي معرفتي خود به اهلبيت عليهم

السلام باشيم روحانيت را زير سوال ببريم !

آقا اين جريان سازي است دقيقا مثل جريان بابيت و بهائيت …

عده اي ميگويند سكوت …خوب اگر بناي بر سكوت بود چرا اصلا انعكاس داديد ؟

حالا كه داديد جواب شبهات مردم را بدهيد خوب…

ميگويند بروش اميرالمومنين

علي در برابر حق خودش سكوت كرد نه حق نبي مكرم نه حق خدا نه حق قوانين شريعت

و تاريخ گواه گويايي است كه بارها و بارها حضرت علي عليه السلام كه از حق مسلم

خود براي مصلحت دين و شريعت گذشت در برابر بدعتها و انحرافاتي كه براي دين و

احكام بوجود آوردند كوتاه نيامد و محكم ايستاد …

اصلا اين جريان روحاني نماهايي كه طي اين سالها بوجود آمد بايد از طرف حضرات

مراجع و با دست تدبير و عنايتشان به سمت درست هدايت ميشد و يك روشن گري علني

صورت ميگرفت تا الان جريانهاي اين چنين نخواهند با يك فوت روشنايي خورشيد را از

بين ببرند …

كجاي اين اتفاق كمتر از جريان بابيت و بهائيت است ؟

كجاي اين اتفاق كمتر از حركت موهن سلمان رشدي ملعون است ؟

والله كه مي بايد دست و پاي چنين كسي را در ملا عام بريد تا ديگر شاهد چنين اتفاقات

دردناك و تاسف باري نباشيم …

اينهمه در صدر اين انقلاب روحانيت پيشرو بود اينهمه خونها كه بر سر راه حقانيت اين

مكتب داده شد حالا ميبايست در برابر چنين عناصري شدت عمل داشت…

مردم ما يك غفلت بزرگ بعد از انقلاب داشتند كه اين غفلت متوجه روحانيت هم ميشود كه

روشن گري نكردند …كه منابر ما مي بايد سياست اهلبيت را مي آموخت و مي بايد هشياري

آن بيداري مدنظر امام امت را مي آموخت و مي بايد منافق شناسي را جزو برنامه هاي خويش

قرار ميداد و …

كه ديگر چنين عنصر فسادي از سطح حوزه برنمي خاست كه اينگونه اعتقادات شيعه را و

حتي اعتقادات مسلمين را به بازي بگيرد …

كه البته من اعتقاد راسخ دارم اين عنصر شيطاني نه تنها از سطح حوزه برنخواسته بلكه يك عنصر

خود فروخته بيشتر نيست كه دقيقا مثل باب و بها تعليم ديده كه اعتقادات مسلمين را هدف

بگيرد منتهي چون دشمنان اين نظام و انقلاب واقفند روحانيت نقش كليدي در طول اين سالها

در انقلاب و دفاع مقدس و سياست و ديانت اين جامعه داشته …از اين طريق وارد شده اند

كه چهره روحانيت را خراب كنند كه وجهه روحانيت را مخدوش كنند…

تازه ادعاي سيادت هم دارد…

حد غربت صاحب الزمان را ببينيد .

والله والله والله اگر كه فاطمه زهرا سلام الله عليها مي بود خود حكم ارتداد و فتوايي را كه

خميني بزرگ به سلمان رشدي داد به اين كافر ملحد ميداد …

چه سيادتي ؟

همه حرف حقير هم اين است …اينكه مراجع ميفرمايند هشيار باشيد ايكاش روشنگري بيشتري

بكنند …چگونه هشيار باشند ؟

ازفردا كه ماه رمضان و شبهاي احياست از ترس اينكه اغفال چنين روحاني نماهايي نشويم

مسجد هم نرويم ؟؟؟!!!

خوب روشنگري كنيد …فتوا بدهيد …

آقا هر كسي حرف و گفتاري غير همين احاديث و كلمات وارده در كتب حديثي شيعه گفت طردش كنيد …ما كه ملا نيستيم كتاب حديث بخوانيم !!!

بله تمام بدبختي ما هم اينجاست كه اينهمه احاديث زيبا و عميق و با معرفت طرد شده حتي

قرآن را هم تبعيد كرده ايم به ماه رمضانها …

اينهمه صادق آل الله ميفرمودند :

" تفقه در دين بيابيد"... مسري ترين و خطرناك ترين بيماري روحي را طبابت ميكنند…

اصلا همه، كتاب حديث نخوانيم هم در هر محله و شهري چند تا باسواد كه پيدا ميشوند هر از

گاهي دو سه تا حديث از اهلبيت عليهم السلام بخوانند …

آقا كجاي اين كتابها نوشته هر سيدي پيدا شد كه قيافه زيبايي داشته باشد نماينده امام زمان

است ؟

والله شبهه هم باشد شبهه خيلي خنده داري است …

اما

امـــــــــــــــــــــــــــا …

در عين خنده دار بودن گريه هم دارد …

خطر خطر خطر …

بايد خيلي جدي تر به مسئله نگاه كرد

خواهران و برادران شيعه و حتي سني با بي تفاوتي به چنين اتفاقاتي كم كم مسئله مهدويت

و حتي حقيقت نبي مكرم اسلام صلي الله عليه و آله زير سوال ميرود و كم كم تبديل به مشتي

شبهات و افسانه ها و …توهمات خواهد شد …

امروز ميتوانيم با هوشياري و تيزبيني و تفقه ديني جواب دو سه شبهه را بدهيم اما اگر كوتاهي كنيم فردا و پس فرداها بايد با هزاران شبهه بي اساس شيطاني مواجه شويم …

من حقير كوچكتر از آني هستم كه اظهار نظري بكنم اما اين روزها زياد به ياد آن سخنراني

معروف حضرت امام روحي فداه مي افتم كه فرياد مي كشيد :

علماي اسلام من اعلام خطر ميكنم

مراجع اسلام من اعلام خطر ميكنم

قم من اعلام خطر ميكنم

تبريز اصفهان من اعلام خطرميكنم...

…حالا حقير هم در حد درك و فهم كم خودم عاجزانه از حضرات مراجع درخواست

ميكنم كمي بيشتر به اين مسئله عنايت كنند…

و به عنوان فدايي مقام عظمي ولايت درخواست ميكنم آقا روحي لك الفدا من احساس خطر

ميكنم من احساس خطر ميكنم … والسلام عليكم…كمترين بنده از بندگان دربارالهي

مجالس اصغریه...مجلس چهارم ...شرح عطش (3)

zinatollah — Fri, 10 Aug 2007 20:51:18 GMT

و اما سر الاسرار عطش...

شايد خيلي ها بگويند كه شب عيد مبعث چه جاي نوشتن از كربلا ؟....اما خواهم گفت ...

صاحب اختيار آب ...عذري باقي نگذاشت !

دشمن تصميم خود را براي اجراي هدف شومش گرفته بود و مي خواست آب را ببندد و آنقدر محاصره را

ادامه دهد تا حضرت تسليم شود .

در مقابل اين اقدام بايد اتمام حجتي بزرگ صورت مي گرفت تا لشگر دشمن متوجه شدت قساوت خود باشد .

از سوي ديگر آنانكه در كربلا حضور نداشتند و بعدها خبر آن را مي شنيدند – چه در زمان حادثه و چه در

آينده هاي تاريخ – بايد محكوميت لشگر كفر را مي دانستند .

اين اتمام حجت عظيم به چند صورت انجام گرفت و خود حضرت و بني هاشم و اصحاب حضرت هر يك بنحوي اين مهم را در برابر دشمن بازگو كردند .

آنان گاهي در برابر لشگر دشمن اتمام حجت مي نمودند . و گاهي مستقيما با عمر سعد صحبت ميكردند . گاهي

حضرت به يكي از ياران دستور مي دادند براي اتمام حجت برود و گاهي اصحاب از حضرت در اين باره اجازه مي گرفتند .

مطالبي كه به دشمن گفته ميشد آينده ساز تاريخ بود و زواياي ناگفته اي از اين ظلم پر شقاوت را روشن مي ساخت . گاهي حضرت مي فرمود :

اگر نمي خواهيد من باز ميگردم چرا آب را منع مي كنيد ؟!

گاهي اصحاب مي گفتند :

پسر پيامبر را تشنه نگاه داشتن و ادعاي مسلماني ؟

گاهي ميفرمودند :

مهماني را كه خود دعوت كرده ايد اينطور در محاصره تشنگي در آورده ايد ؟!

گاهي هم تشنگي روز قيامت را متذكر ميشدند .

عكس العملهاي دشمن در اين باره عجيب بود . گاهي سكوت مي نمودند و گاهي گريه ميكردند و گاهي عده اي

توبه ميكردند و به لشگر امام حسين عليه السلام ملحق ميشدند يا فرار ميكردند .

اگر اين اتمام حجتها نبود شايد تاريخ بدست دروغ سازان بني اميه تحريف ميشد و نسلهاي بعد قادر به قضاوت

صحيح نبودند و مظلوميت حضرت جهاني نمي گرديد .

اتمام حجت بزرگ ...آب !؟

مطرح كردن مسئله آب ازسوي امام حسين عليه السلام دو جهت را در بر مي گرفت :

از يك سو به آنان ثابت ميكرد كه منع آب در آن شرايط خاص جفاست زيرا هيچ تاثيري در نتيجه اين جنگ

ندارد . براي سي هزار نفر در برابر هفتاد و دو نفر احتمال شكستي نيست چرا كه اين عده كم در محاصره آنان بودند .

از سوي ديگر امام حسين عليه السلام براي نجات آنان از جهنم راههايي مطرح كردند تا خود را از قتل آن

حضرت برهانند و يا لا اقل جرم خود را تخفيف دهند كه اگر حضرت شهيد هم شوند با لب تشنه نباشد .

امام حسين عليه السلام بعنوان اتمام حجت سه راه را به عمر سعد پيشنهاد كردند :

اول : بازگشت به مدينه

دوم : رفتن به يكي از مرزها

عمر سعد هيچكدام از دو مورد را قبول نكرد . لذا حضرت پيشنهاد سوم را كه شكننده ترين اتمام حجت بود

مطرح كردند و فرمودند :

از تشنگي جگرم پوسيده و جمع شده است ! جرعه آبي به من دهيد .

قطره آبي به من ده ظالم

در قيامت من كوثري دارم

آب از بهر خود نمي خواهم

تشنه در خیمه دختري دارم !

عمر سعد باز هم جواب منفي داد . بدين صورت محكوميت او و لشگرش نزد خودشان و هر كس كه اين داستان را در طول تاريخ بخواند ثابت شد و هيچ عذري براي تشنه نگه داشتن

پسر پيامبر باقي نماند .

مسلماني ....و منع آب !؟

امام حسين عليه السلام براي اينكه آخرين اتمام حجتها را نمايد نمايندگاني را مستقيما براي گفتگو با عمر سعد فرستاد و در چندين نوبت حجت را بر او تمام كرد .

حضرت يكي از ياران خود بنام انيس كاهلي را صدا زد و فرمود :

برو با عمر سعد درباره آب صحبت كن شايد اثري بخشيد .

انيس داخل خيمه عمر سعد شد ولي سلام نكرد ! عمر سعد پرسيد :

چرا سلام نكردي ؟

آيا مرا مسلمان ندانستي ؟

انيس در جواب گفت :

" عجب مسلماني ! آب فرات بالا و پايين ميرود و درندگان بيابان نيز از آن مي نوشند و تو قطره اي از آن

به خاندان پيامبر نمي دهي تا از تشنگي بميرند و مي گوئي من ايمان به خدا و رسولش دارم !؟ اي دشمن

خدا تو دروغ مي گوئي " ...

عمر سعد در مقابل اين مطالب بايد پاسخي حاضر ميكرد و لا اقل از اين اقدام خود دفاع ميكرد . ولي اينكه

كسي مسلمان باشد و فرزندان پيامبرش را در حد شديد تشنگي كه مشرف به

مرگ باشند نگاه دارد مسخره كردن اسلام خويش است .

عمر سعد با شنيدن سخنان انيس سرش را از خجالت پائين انداخته بود و هيچ پاسخي براي گفتن پيدا نميكرد

و بيهوده با چوب دستي بر زمين خط مي كشيد .

اين اتمام حجتي ديگر براي صفحات تاريخ شد كه آيندگان نگويند شايد كار عمر سعد علتي داشته و بازگو

نشده است .

آبي كه

خار و خس همه

سيراب از آن شدند

آيا چرا

به آل پيمبر

حرام بود ؟!

اهل بيت ...از عطش پژمردند !

اگر چه يكبار اتمام حجت كافي بود ولي تشنگي در حد شكننده اي بود و ايجاب ميكرد اتمام حجت توسط

افراد مختلفي تكرار شود تا دشمن محكوميت خود را احساس كند .

برير – يكي از زاهدترين اصحاب امام حسين عليه السلام – گفت :

يا بن رسول الله آيا اجازه مي دهي به خيمه عمر سعد بروم و او را موعظه كنم ؟

حضرت اجازه داد .

برير وارد خيمه عمر سعد شد و سلام نكرد !؟

عمر سعد با ناراحتي گفت :

برير مگر مرا مسلمان نمي داني ؟ من بخدا و رسولش ايمان دارم !!!

برير گفت :

اگر تو مسلمان بودي و خدا و پيامبرش را قبول داشتي اهل و خاندان او را نمي

كشتي و به اسارت

نمي گرفتي . اي عمر سعد اين آب فرات است كه مي درخشد و هر بيننده اي را بخود مجذوب ميكند

و درندگان بيابان نيز از آن ميخورند . اين حسين نوه همان پيامبر است و

اهل و خاندانش از عطش

پژمرده اند و تو بين آنان و آب حائل شده اي . از طرف ديگر ميگوئي من بخدا و رسولش ايمان دارم !؟

كلام برير حد اعلاي بيرحمي عمر سعد را به رخ او كشيد و اززبان شخصيتي بزرگ – كه هم از نظر سن

حدود نود سال داشت و هم اززاهدان مورد اعتماد مردم بود – محكوميت او را ثابت كرد .

عمر سعد سرش را به زير انداخت و گفت :

اي برير هر چه گفتي درست است و من ميدانم هر كس با اين خاندان جنگ كند اهل جهنم است اما ملك ري

را چه كنم ؟؟؟!!! اما ملك ري را چه كنم ؟ اما ملك ري را چه كنم ؟؟؟

من حسينم ...منع آب از مثل من ؟!

اتمام حجت امام حسين عليه السلام دو نتيجه بزرگ داشت :

نشان دادن حجت خود و اثبات بي منطق بودن دشمن

حضرت از يك سو با معرفي كامل خود به آنان ثابت كرد كه اين جنايت را در حق چه كسي روا ميدارند

و از سوي ديگر با پرسش درباره اينكه براي قتل من چه دليلي داريد و ياسخي كه آنان دادند ثابت كرد كه

هيچ عذري براي اين كار ندارند .

اين در حالي بود كه عمر سعد از نظر آب بر امام حسين عليه السلام بسيار سخت گرفته بود . امام حسين

عليه السلام مقابل لشگر عمر سعد به شمشير تكيه داد و با صداي بلند – با شمردن مناقبش – خود را براي لشگر معرفي كرد و از آنان اقرار گرفت .

بعد ازاين اقرارها حضرت فرمود :

به چه بهانه اي مرا مي كشيد ؟

جواب دادند :

ما تمام اين مطالب را مي دانيم ولي تو را رها نمي كنيم تا از عطش مرگ را بچشي !

اين اتمام حجت كه به تشنگي زنان و كودكان مربوط ميشد باعث انقلاب حال آنان شد . بعد از خطبه حضرت

و جواب مردم صداي اهل خيام به گريه بلند شد تا حدي كه امام حسين عليه السلام برادر و پسرش را به

خيمه ها فرستاد تا آنان را آرام كنند .

داني كه چرا فرات گل آلوده رود

از بس كه شنيده ست العطش طفل حسين

كودكان از تشنگي ...به مرگ مي نگرند !

در آخرين ساعاتي كه همه اصحاب شهيد شده و امام حسين عليه السلام با برادرش حضرت ابوالفضل تنها

مانده بودند نوبت اتمام حجت آن حضرت شد .

شدت تشنگي به حدي بود كه هر كس خود را موظف به اقدامي درباره آن مي دانست و با آنكه نمي خواستند

در مقابل دشمن چيزي طلب كنند وقتي منظره عطش كودكان را مي ديدند بي اختيار دنبال راهي مي گشتند

كه قطره آبي براي آنان بياورند .

حضرت عباس به وسط ميدان آمد و فرياد زد :

اي پسر سعد اين حسين پسر دختر پيامبر است كه اصحاب او را كشتيد و او مانند

اسير در محاصره

شماست و قلب او و اهل و عيالش از تشنگي آتش گرفته است . اگر شما را جرعه اي از آب فرات كه مانند

دريا ميرود به اينان بدهيد آيا چيزي از آن كم ميشود ؟ اطفال حسين از شدت تشنگي و عطش به مرگ مي نگرند كه بسوي آنان مي آيد . اي قوم حسين به شما مي گويد : مرا رها كنيد تا بسوي ديگري بروم ...

تو ...ساقي بهشتي ...و كوثر ...بدست توست

وين كودكان زار تو ....از تشنگي تلف ؟!

حضرت ميخواست بفرمايد :

وقتي اطفال در محاصره شما هستند چرا بايد سوء استفاده كنيد و آنها را تشنه نگه داريد . همچنين آب در

جايي نيست كه محدود باشد بلكه در كنار دريايي از آب هستيم كه هر قدر از آن براشته شود چيزي كم

نميشود .

تاثير سخنان حضرت بسيار عجيب بود چرا كه عده اي با شنيدن سخنان حضرت از شدت عطش امام حسين

عليه السلام و كودكانش گريه كردند .

بعد از اتمام حجت حضرت ‍‍‍، شمر با شبث بن ربعي به وسط ميدان آمدند و گفتند :

اي عباس به برادرت بگو : اگر تمام آبهاي روي زمين در اختيار ما بود به شما آب نمي داديم تا وارد قصر

يزيد شويد !

حضرت عباس جوابي به آنان نداد و فقط به تبسمي اكتفا كرد . سپس نزد امام حسين عليه السلام برگشت و

حرفهاي آن دو خبيث را براي آن حضرت گفت . امام حسين عليه السلام با شنيدن گفته هاي آنان چنان گريه

كرد كه قطرات اشك بر لباس حضرت مي چكيد .

عترت محمد كجا ...و تشنگي ؟!

اتمام حجتها در برابر دشمن با دليلهاي محكم ذكر ميشد تا محكوميت آنان ثابت شود .

اگر مي گفتند :

تسليم شو تا از تشنگي راحت شوي ...حضرت اين پاسخ را داشت كه آمدن من بخاطر نامه هاي شماست

و اكنون كه از سخن خود بازگشته ايد بسوي ديگري ميروم .

امام حسين عليه السلام به بريرفرمود :

با اين لشگر صحبت كن ، شايد دلشان براي كودكان تشنه آل محمد منقلب شود .

برير مقابل لشگر عمر سعد ايستاد و فرياد زد :

اي قوم از خدا بترسيد كه يادگار پيامبر و اهل و عيالش را تشنه در محاصره خود

نگاه داشته ايد !

بيائيد و هر چه داريد به پاي اينان بريزيد !؟ شما ميخواهيد با عترت محمد چه كنيد ؟

از تشنگي

سفينه آل رسول را

از خاك و خون

به لجه طوفان

فكنده ايد ؟

آنان پاسخي جز اين نداشتند كه ما از ابن زياد دستور مي گيريم و او هر چه دستور دهد انجام خواهيم داد .

برير گفت :

آيا نميگذاريد بجاي خود بازگردند ؟ آيا به همين زودي نامه هايتان را فراموش كرديد ؟ شما كه حسين را از

راه دور دعوت كرده ايد ، ميخواهيد او را بكشيد ؟ بايد همه وجودتان را بپاي اينان بريزيد . آيا اينك كه پيش شما آمده اند مي خواهيد آنان را به ابن زياد تسليم كنيد ؟ بعد از محمد

با آل او چه بد رفتاري كرديد ! خدا

شما را در روز قيامت تشنه نگاه دارد ...

مجلس عباسيه اي در محرم انشاالله اگر زنده باشيم خواهيم داشت اما مجلس امشب را به خواست يكي از

بچه ها منور و متبرك بنام نامي ابوالفضل العباس نمودم انشاالله كه مقبول عمه جان واقع گردد...

خيمه از ياران نام آور تهي ست نوبتش ديگر بر آن سرو سهي ست

او علمدار است و سقايي دليـــــر خون حيدر در رگ آن نره شيــــــــــــر

چون فغان العطش تابش بريـــــد بي امان او سوي آقايــــــــــش دويد

گفت آقا بچه هایت تشنــــــــــه اند سوز و گرما در جگرها هشتــــــه اند

گفت و ناليــــد تا قرار ازدست رفت مشك خالي تيغ كين را بست رفـــــــت

روبرويش عالمي دريـــــــــاي آب تشنه از سقـــــــــــــــاي ما ، آن مه لقا

كف درون موج آن دريا فــــــــــرو ناگهانش روي مولا روبــــــــــــــــــرو

اين حسين عطشان ميان خيمه هاست خود بگو نوشيدن آبت رواســــــــــت ؟

مشتش آبش را به دريا هديـــــــه داد مشك خود را پر نمود و ره فتــــــــــــــاد

اذن جنگيدن حسين بر او نــــــــداد زين سبب آرام او در ره فتــــــــــــــــــاد

دست چپ مشكي و بر دوشش لـــوا ميرود تا خيمــــــــــــــه ها سقاي مــــــا

كوفيان تيغ از نيام پرداختنــــــــــــد جانب سقاي عطشان تاختـــــــــــــــــــــند

شير غران از نيـــــــــام تيغش كشيد نعره زن تا اينكه بر دشمن رسيــــــــــــد

عاقبت سقاي عطشان خستـــــــه شد راه خيمه روبرويـــــــــش بسته شــــــــد

تيغ دشمن دست چپ را قطع كـــــرد ....

....

ضرب ديگر دست ديگر هم فتــــاد بر دل مولاي مردان غم فتــــــــــــاد

صد هزاران روبرويش در كمين بر سرش دارد عمود آهنيـــــــــــــــن

يا حسين ادرك اخاك يا حسيــــــــن اين علمدار است با شور عين و شيـــن

چون كه فرياد برادر را شنيــــــــد بي امان بر نعش آن سقا رسيــــــــــــد

بر تنش دستي نمانده بر زميـــــــــن بر سرش دارد عمود آهنــــــــــــــــين

خنده زد عباس چشمش را گشــــــود خون ز روي چهره اش زهــــــــرا زدود

در حرم بس تشنگي پاينــــــــده است گو عمـــــــــو از كودكان شرمنـده است

....

مجلس به مجلس به آن عطش كه قول نقلش را برايتان داده بودم نزديكتر ميشويم و ...امشب كه شب مبعث

نبي مكرم است اين مجلس را نوشتم تا بگويم اين عطش ازان عاشوراي همين پيامبر

است كه خداوند به

بركت وجود او امشب شبي بعد از سالها باز انسان را توفيق آن داد كه خدا برايش وحي بفرستد و دين و كتاب آسماني دهد ...خداي به اين مهرباني ...

و در ازايش همين امت هر كه را كه او فرستاد كشتند و خونش را بر خود حلال و مباح دانستند و ....

امشب شبي شب محبت تو اي خداي بزرگ ...بر اين امت ...

و فردا روزهايي نه چندان دور ناسپاسي همين امت به تو و بهترين و برترين فرستادگانت ...

ادامه دارد ..............................................................................

مجالس اصغریه...مجلس سوم...شرح عطش (2)

zinatollah — Thu, 09 Aug 2007 08:15:18 GMT

آب ...را حكايت بسيار شگفت و غريبي است در سرزميني كه كربلايش مي نامند...

حالا ...آب...چرا و چگونه محاصره شد ؟

منع آب از خيمه ها و محاصره فرات مراحل داشت كه هر روز شدت بيشتري مي يافت .

اقدامات دشمن و كيفيت انجام دستورات ابن زياد در اين زمينه از روز دوم محرم تا عاشورا ادامه

داشت و هر روز شكل تازه اي بخود مي گرفت .

فقط منع آب نبود كه زخم زبانها هم زدند و آب را به رخ تشنگان كشيدند . از سويي صريحا اعلام كردند

كه اين تشنگي انتقام سقيفه و عثمان است . خودباختگي دشمن براي انجام دستورات ابن زياد به حدي بود

كه حتي سربازان خود را در كنار فرات از آب منع ميكردند تا مبادا دلي بسوزد و مخفيانه براي حضرت

آب ببرد ....قساوت در اين حد ؟؟؟

اينها مراحلي بود كه نهايتا به منع مطلق آب از خيمه هاي امام حسين عليه السلام منجر شد و صداي العطش كودكان را به آسمان رسانيد.

كرامت حسين عليه السلام ...در تشنگي دشمن !

امام حسين عليه السلام با آنكه از شهادت حضرت مسلم و هاني و قيس بن مصهر بدست ابن زياد خبر داشتند

ولي دشمن خود را از آب منع نكردند .

آنحضرت در مسير كوفه به شراف رسيدند . هنگام سحر فرمودند :

" مشكها و ظرفهاي آب را پر كنيد " !

همچنان كه پيش مي رفتند لشگر حر از فاصله دوري ديده شدند لحظاتي بعد هزار سپاهي در گرمترين وقت

روز رسيدند .

با اينكه در بيابان آبي يافت نميشد حضرت با كمال بزرگواري به اصحاب خود دستور دادند به لشگر حر آب دهند و حتي حيواناتشان را سيراب كنند .

آب فراتت را بگو :

آب حيات آمده

بايد كه درياها شوي

فلك نجات آمده !

اصحاب امام حسين عليه السلام به لشگر حر آب دادند و مركبهايشان را نيز سيراب كردند و حتي مشكهاي

خالي آنان را پر كردند .

عظمت وجود حسيني آنگاه نمودار شد كه حضرت – با آنكه رئيس قوم و بعنوان پسر پيامبر صلي الله عليه و آله مورد احترام خاص بودند – شخصا به آب دادن لشگر مقابل و حتي مركبهايشان اقدام نمودند .

علي بن طعان محاربي گويد :

آن روز من هم با حر بودم و ديرتر از همه رسيدم . حضرت به من فرمود :

اي علي شتر را بخوابان .

من شترم را خواباندم و حضرت به من آب داد و در حالي كه آب از دهانه مشك مي ريخت فرمود :

هنيئا لك ...نوش جانت !

بعد از اينكه سيراب شدم حضرت به مركب من نيز آب داد !

بهر فرات

امروز

آب حياتم من !

فردا

اگر عطشان

نزد فراتم من !؟

اين رفتار امام حسين عليه السلام در مقابل لشگري بود كه همه مرد بودند و زن و فرزندي همراهشان

نبود .

در مقابل اينهمه لطف و محبت امام حسين عليه السلام لشگر ابن زياد در كنار آب با وجود كودكان آب را

بستند و آنان را در سوز عطش گداختند و حضرت و اصحابش را با لب تشنه شهيد كردند .

منع آب ...به دستور پست ترين مردم !؟

ابن زياد با منع آب از يك سو مي خواست امام حسين عليه السلام را وادار به تسليم كند و از سوي ديگر

با انتقام گرفتن عقده هاي خود را خالي نمايد .

او ناجوانمردانه ترين راه را انتخاب كرد توقف در سرزمين خشكتر و گرمتر و كم آب تر منع آب محاصره

فرات و محاصره خيمه ها .

ولي باكمال تعجب امام حسين عليه السلام در برابر اين حربه ها تا لحظه آخر مقاومت نمود .

ابن زياد در نامه اول براي حر نوشت :

وقتي نامه من بدست تو رسيد كاروان حسين عليه السلام را در بيابان خشك و خالي كه سبزي و آبادي در آن

نزديك نباشد متوقف كن !

حر نامه را به امام حسين عليه السلام نشان داد و گفت :

اين فرمان ابن زياد است و شما بايد در همين مكان كه بدون گياه و آبادي است بايستيد .

امام حسين عليه السلام فرمودند :

واي بر تو بگذار به يكي از اين آباديها برويم !

حر از يك سو خود را در برابر فرزندان زهرا ميديد و قلبا دوست نداشت چنين رفتار ناجوانمردانه اي با

حضرت داشته باشد و از سوي ديگر فرمان ابن زياد برايش اجباري بود .

لذا در جواب گفت :

يا بن رسول الله همانطور كه ميبيني جاسوسان ابن زياد مواظب من هستند و نميتوانم شما را به آبادي ببرم

شما بايد همين جا توقف كنيد !

امام حسين عليه السلام و اصحابش در مقابل حر و لشگرش در سرزمين كربلا – در قسمتي گرمتر و

خشكتر – توقف كردند .

در نامه دوم ابن زياد به عمر سعد آمده بود :

اي عمر سعد راهها را بر او تنگ كن و مگذار آب بنوشد و سر او را برايم بفرست .

عمر سعد محافظت از فرات را به قدري زياد كرد كه يك قطره آب به خيمه ها نرسد .

نامه سوم ابن زياد به عمر سعد چنين بود :

مگذار به هيچ عنوان يك قطره آب بخورند ...

عمر سعد پانصد نفر را براي محافظت از شريعه فرات فرستاد . آنان شريعه را – كه منشعب از فرات ميشد –

محاصره كردند و اين كار سه روز قبل از عاشورا بود .

ابن زياد در نامه چهارم به عمر سعد نوشت :

اگر حسين حكم مرا قبول نكرد او را از آب منع كن كه من آب را بر او حرام كرده ام ولي حتي براي درندگان

بيابان حلال كرده ام !

بعد از رسيدن اين نامه عمر سعد دو هزار سرباز ديگر به محافظين فرات اضافه كرد . سپس چهار هزار نفر

ديگر را به سر لشگري يكي از دوستان خود كنار شريعه فرستاد .

محافظت از فرات با شش هزار نفر در مقابل هفتاد و دو نفر علامت ترس و وحشت شديد لشگر از اين عده كم

بود . تعجب در اين است كه اصحاب امام حسين عليه السلام با وجود چنين لشگر عظيمي چند بار آب را به خيمه ها رساندند .

آبي ...

كه كرده بود خدا ...

مهر فاطمه !

بستند باز ...

بر رخ ...

مهمان كربلا !!

بدين ترتيب لشگر عمر سعد ساحل فرات و كنار شريعه را محاصره كردند و تشنگي امام حسين عليه السلام

و اصحابش شدت پيدا كرد .

از آب هــــــــــــــم مضايقه كردند

كوفيــــــــــــان !

خوش داشتنــــــــــد حرمت مهمـــان

كـــــــــر بلا !

امام حسين عليه السلام تبري برداشتند و به پشت خيمه ها رفتند . نوزده قدم بطرف قبله برداشتند و آنجا را

شكافتند و چشمه آبي نمايان شد .

با همان آب تمام اصحاب و اهل و عيال امام حسين عليه السلام سيراب شدند . سپس حضرت فرمودند :

" اثر چشمه را بپو.شانيد "

با هدفي كه ابن زياد داشت پيدا شدن آب كار را به تاخير مي انداخت .

پيداست كه آنان لشگر امام حسين عليه السلام را به دقت زير نظرداشتند تا به هيچ عنوان به آب دسترسي پيدا نكنند تا آنجا كه اين خبر نيز از آنها مخفي نماند و به ابن زياد گزارش داده شد .

نامه پنجم ابن زياد به عمر سعد چنين بود :

حسين و اصحابش چاه كنده و به آب دست پيدا كردند . از لحظه اي كه نامه من بتو رسيد آنان را از اين كار منع كن و مگذار به آب دست پيدا كنند . تا حد امكان بر آنان سخت بگير ...

اينجا بود كه در فكر محاصره شديد خيمه ها افتادند و اين آخرين فشاري بود كه براي منع آب بكار گرفتند .

زان تشنگان

هنوز به عيوق ميرسد

فرياد العطش

ز بيابان كربلا ...

زخم زبان ...سنگين تر از عطش !

براي امام حسين عليه السلام شنيدن صداي العطش كودكان ناراحت كننده بود ولي شنيدن زخم زبانها – كه از

سوي سردمداران جهنم به سيد جوانان اهل بهشت گفته ميشد – از عطش سنگين تر آمد .

يكي از سربازان عمر سعد مقابل اصحاب امام حسين عليه السلام ايستاد و فرياد زد :

اي حسين و اي اصحاب حسين آب فرات را مي بينيد كه چگونه مانند شكم مار بالا پايين ميرود . بخدا قسم

يك قطره از آن نمي نوشيد تا مرگ را با تشنگي بچشيد !

اين زخم زبان بقدري حضرت را آزرد كه او را نفرين كرد و فرمود :

" خدايا او را با عطش بميران "

و همينطور نيز شد .

ز آب شط فرات است عالمي سيراب

عجب بود كه چنين آتشين لبان داري

شدم آب از خجالت يا حسينا

كه تو لب تشنه بر ما ميهماني !؟

لشگر ابن زياد لذت و زيبائي آب زياد بودن و امواج آن و انعكاس نور خورشيد در آب را به رخ تشنگان كربلا

مي كشيدند . اينها در قالبي تلخ و زننده از سوي لشگر ابن زياد به حضرت و اصحابش گفته ميشد و چنين سخناني تصور آب را در دل تشنگان زنده ميكرد و سوز دلشان را بيشتر مي نمود . همچنين تكرار اين گفته

كه " به تو آب نمي دهيم " دلهاي سوخته را بيشتر ميسوزاند .

يكي از لشگريان مقابل خيمه هاي امام حسين عليه السلام ايستاد و فرياد زد :

اي حسين آيا نميبيني كه آب مانند سينه آسمان بالا و پايين ميرود ؟ بخدا قسم يك قطره از اين آب را به تو و كودكانت نمي دهيم تا از شدت عطش مرگ را مشاهده كنيد !!

پيدا بود كه با اين فرياد ميخواهد صدايش به كودكان و زنان برسد و با سخنان تلخش قلبهاي سوخته آنان را آتش بزند . امام حسين عليه السلام با ديدن اين منظره فرمود :

خدايا او را با عطش بميران و نيامرز .

بار ديگري عمرو بن حجاج براي اعلان منع آب به وسط ميدان آمد و فرياد زد :

اي حسين اين آب را ميبيني كه سگها و خوكهاي سياه و حيوانات وحشي از آن ميخورند ؟ بدان كه تو از فرات

نمي نوشي مگر از آب حميم جهنم بنوشي !

اين كلمات آخرين درجه خباثتي بود كه از آن لشگر قسي القلب ظاهر ميشد كه اهانت صريح به ساحت امام

حسين عليه السلام بود و در قالب زشت ترين كلمات و شرم آورترين واژه ها بر زبان مي آوردند .

تشنگي كربلا ...انتقام سقيفه !؟

اصل ماجراي كربلا بدست كارگزاران سقيفه بوقوع پيوست و در واقع پايه شهادت امام حسين عليه السلام

را در سقيفه پايه ريزي كردند . اين بود كه در كربلا مباني اعتقادي و عملي سقيفه صريحا و به اشاره اززبان

لشگر يزيد شنيده ميشد . تا آنجا كه وقتي امام حسين عليه السلام اتمام حجت كرد و فرمود :

به چه بهانه اي ميخواهيد پسر پيامبرتان را بكشيد ؟

گفتند :

بغضا منا لابيك ...براي بغضي كه با پدرت علي داريم "

از جمله بهانه هاي ديرينه معاويه قتل عثمان بود كه در سايه آن حب عثمان را در دل بسياري كاشته بود .

خود ابن زياد سعي در تلقين اين معني در سپاهيان خود داشت و مظاهر آن را به عنوان يك انگيزه به لشگر

القا ميكرد ...

اين مطلب را هم در نامه اش و هم در ميدان كربلا صريحا به رخ اصحاب امام حسين عليه السلام مي كشيد.

در يكي از نامه ها ابن زياد به عمر سعد چنين گفته بود :

مگذار به هيچ عنوان يك قطره آب بخورند و محاصره اشان كن چنانچه عثمان محاصره شد !!!

پس از آنكه امام حسين عليه السلام و اصحابش براي رسيدن به آب اقدام به كندن چاه كردند و جاسوسان خبر آن را به ابن زياد رساندند در نامه ديگري به عمر سعد نوشت :

حسين و اصحابش چاه كنده و به آب دست پيدا كرده اند . از لحظه اي كه نامه من به تو رسيد آنان را ازاين كار

منع كن و مگذار به آب دست پيدا كنند . هر قدر ممكن باشد بر آنان سخت بگير ! اين كار را انجام بده همانگونه كه آنان عثمان را كشتند !!!

در ميدان جنگ آنگاه كه عطش بر امام حسين عليه السلام و اصحابش بسيار فشار آورده بود يكي از ياران حضرت گفت :

يا بن رسول الله آيا اجازه ميدهي من با اين لشگر صحبت كنم ؟...و حضرت اجازه داد ...

او آمد و مقابل لشگر ايستاد و فرياد زد :

اي قوم .....اين آب فرات است كه مانند دريا ميرود و حيوانات درنده صحرا نيز از آن ميخورند شما اين آب

را بر پسر پيامبر حرام كرده ايد و مانع ميشويد .

ناگاه كسي ازميان لشگر عمر سعد فرياد زد :

بس كن ! ما بايد حسين را با عطش بكشيم همانطور كه عثمان كشته شد !!!

اين حرفها و حركتها معلوم كرد كه حب عثمان نه فقط در دل عمر سعد كه در دل لشگريان او نيزبوده است

نشان شقاوت ....در منع آب

رئيس لشگري كه از فرات محافظت ميكرد ميگويد :

بقدري شقاوت در درونم زبانه مي كشيد و كينه حسين و پدرش علي بن ابي طالب در دلم بود كه به لشگريانم

گفتم :

حتي شما هم حق نداريد آب برداريد چرا كه ممكن است يكي از شما دلسوزي كند و براي حسين آب ببرد !

در ادامه مطلب خواهيد ديد كه هدف ازبازگويي اين سير افشاي مظلوميت بي حد و نهايت سيدالشهداست ...

و عطش را داستاني جگر سوز است براي حسين و اولاد و اصحابش ..............ادامه دارد ...